فضا بر ایران تنگ تر میشود
لیسیان جی. بدوو / مترجم:هلیا جوانشیر (از فرانسوی) / لا تریبون / 27/07/2010
تاکنون هیچگاه دیپلماسی اروپا تا به این اندازه علیه یک دشمن مشترک -ایران، یا بیشتر علیه خطری که از سوی تهرانِ با بلندپروازیهایش، جهان را تهدید میکند- متحد نبوده است (تهران از سوی غرب متهم میشود که مشغول به توسعه سلاح هستهای است).
تاکنون هیچگاه دیپلماسی اروپا این همه شدت نداشته است. نه تنها آنکه تحریمها، که طبق قرار قبلی روز دوشنبه از سوی وزاری امور خارجه گروه ۲۷ به تصویب رسید (سفیران کشورهای عضو اتحادیه اروپا هفته گذشته درباره مسائل اصلی این تحریمها به توافق رسیده بودند)، شبیه همان تحریمهایی هستند که در نهم ماه ژوئن در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب رسید، بلکه حتی از آنها نیز فراتر میروند. این تحریمها حتی از تحریمهای مصوب و آماده اجرای اول ماه ژوئیه گذشته رئیس جمهور امریکا، باراک اوباما نیز فراتر میروند.
اروپا تصیمیم گرفته است که با هدف قرار دادن مستقیم صنعت گاز و نفت ایران، که صادراتش نیمی از درآمد حکومت ایران را تشکیل میدهد، قلب این کشور را نشانه بگیرد. تحریمهای اروپا هرگونه سرمایهگذاری جدید، کمکهای تکنیکی و هر گونه مبادله تکنولوژی با ایران را ممنوع کرده است، مخصوصا هر چیزی که مربوط به مایعکردن گاز و پالایش نفت باشد. زیرا اگر تهران بتواند بدون مشکل، گاز و نفت خام تولید کند (ایران دومین تولیدکننده طلای سیاه در منطقه بعد از عربستان سعودی است)، در زمینه پالایش خودکفا نخواهد بود و باید حدود ۴۰٪ بنزین مصرفیاش را وارد کند.
اروپا در حالی که خواستار بازرسی کشتیهای ایرانی است - که ممکن است محصولات یا تجهیزات مربوط به برنامه هستهای ایران را حمل کنند- بازرگانی جمهوری اسلامی را هدف قرار داده است و می خواهد که اجازه بازرسی از هواپیماهای ایرانی را که در فرودگاههای اروپایی به زمین مینشینند داشته باشد.
همچنان برای مقابله با فعالیتهای واردات-صادرات، بانک های ایرانی دیگر حق ندارند در خاک اروپا شعبههای جدید تاسیس کنند. در حالیکه کانادا هم در ادامه تصمیم اتحادیه اروپا، خبر تحریمهای خود علیه ایران را اعلام کرد، باید گفت جامعه بینالمللی فضا را برای ایران تنگتر می کند. آیا این اعمال باعث میشود که تهران به میز مذاکرات بازگردد تا مسائل برنامه هستهای تهران که میبایست تنها صلحآمیز باشد، روشن شود؟ شاید.
تحریمهای سازمان ملل متحد اولینها نیستند، بلکه دور چهارم آنهاست که به تصویب میرسد، که محمود احمدینژاد همیشه آنها را به تمسخر گرفته است. اما با این وجود به نظر میرسد که وی این سری را جدی گرفته است. از روز شنبه و یکشنبه گذشته، وزیر امور خارجه ایران اعلام کرد که دولت آماده است مذاکرات با غرب بر سر مبادله سوخت هستهای (با درصد خلوص پایین در مقابل اورانیوم غنی شده) را آغاز کند؛ پیشنهادی که در ماه مه گذشته از سوی ترکیه و برزیل مطرح شد اما مخالفت کشورهای صنعتی را به دنبال داشت. ممکن است که در ماه سپتامبر، بعد از ماه رمضان، دیداری با کاترین آشتون، مسئول امور خارجه اتحادیه اروپا صورت بگیرد.
* از: لیسیان جی. بُدوو / در: لا تریبون